Nadat we tien weken geleden na de hectische verhuizing volledig in het diepe gegooid werden in Berlijn zijn er al de nodige ‘HUH?’-momenten voorbijgekomen. Lees hieronder mijn grootste Berlijnse levenslessen.

Kappers

Om een of andere reden besloot ik dat ik, in tegenstelling tot in Arnhem, niet te veel geld aan een kappersbezoek wilde besteden. Overal las ik de aanrader Haarwerkstatt die in verschillende wijken van Berlijn te vinden is. Na het trekken van een nummertje moest ik nog ruim veertig minuten wachten voordat ik eindelijk omgeroepen werd. In het Duits had ik het zinnetje ‘Ik had een bob en wil die graag weer terug, beetje extra model erin maar niet heel veel korter’ ingestudeerd en verbazingwekkend soepel vloeide hij eruit. Een kleine twintig minuten later stond ik buiten met een absurd kort kapsel. Het werd inderdaad een bob maar een schuine (nee!) en mijn onderste achterste laag werd met een tondeuse bewerkt (dubbel nee!) waardoor dat nu (twee weken later) als rare pieken door de laag erboven steekt.

Wachten

Zoals je hierboven al las: in Berlijn zijn ze niet vies van wachttijd. Niet dat je uren bezig bent met wachten voor de kassa of bij de balie van de bank, maar het duurt allemaal noemenswaardig langer dan in Nederland. En de mensen in de rij? Die worden er niks chagrijniger op, iedereen weet het, houdt er rekening mee en sluit achteraan in de rij. Het is prettiger boodschappen doen dan met het gezucht en gesteun van ‘ons Nederlands’ als we ook maar tien minuten bij de Albert Heijn voor de kassa moeten wachten.

Uiteten

Uiteten gaan is in Berlijn zeer goedkoop. Per persoon heb je vaak al voor minder dan tien euro een hoofdgerecht en die zijn dan weer dusdanig groot dat een voorgerecht of toetje niet nodig is. Op dagen dat we twijfelen wat we moeten eten of nog boodschappen moeten doen en geen zin hebben, duiken we dan ook snel de stad in.. Zoveel kost het toch allemaal niet! Maar wat me telkens wel steeds meer opvalt is dat het ook niet lang tafelen oplevert. Bij het opnemen van je drankwens, nemen ze vaak ook meteen de eetbestelling op. Tegen de tijd dat je daarna je drankje krijgt, is het slechts nog een kwestie van een paar minuten voordat je eten gebracht worddt en binnen no-time sta je weer buiten. Met een volle buik. En ja, een nog steeds vrij volle portemonnee.

Hamburgers

Hamburgers zijn booming! In bijna elke straat is wel een hamburgertent gevestigd die ‘de beste hamburgers van Berlijn’ maakt. En ze smaken inderdaad allemaal onwijs lekker.

Nors

Iedereen is vrij nors op straat. Dat was mij in eerste instantie niet zo opgevallen maar toen mijn vader tijdens het verhuisweekend bij ons verbleef (sleep-over met je vader, hoe awesome?!) stond hij er zo van te kijken dat niemand elkaar op straat gedag zei. En inderdaad, dat is ook zo! Meerdere malen loop ik blij over straat te hobbelen, tevreden dat ik in Berlijn woon en blij met het mooie weer maar als je dan iemand vrolijk aankijkt en gedag zegt, krijg je vaak niks anders dan een rare blik terug.

Fietsen

Ik ben een sucker voor fietsen (wat had je anders verwacht met mijn mooie Cyclenation-fiets?) en als ik langer dan vijf minuten moet lopen, fiets ik liever. En gezien het feit dat alles hier al snel langer dan vijf minuten van elkaar verwijderd is, fiets ik dus wat af. Dat gaat allemaal bijzonder goed: er zijn veel fietspaden aangelegd naast de grotere wegen en in de wijken houden automobilisten goed rekening met je. Het enige grote, absurd grote, nadeel van fietsen in Berlijn zijn de kasseien. Het lijkt alsof je door een safari aan het ploeteren bent als je hier overheen fiets, je wordt van hot naar her geschud op je zadeltje en dan kan je maar beter een goede zachte hebben dan die mooie maar zeer harde van Brooks die op mijn fiets zit.

Afstanden

Alles is ‘om de hoek’, in Berlijn heb je meerdere wijken met elk hun eigen centrum en dus is al snel alles om de hoek van waar je woont te vinden. Het enige probleem? Die hoek is nogal een eind weg! Want het is groot, zoveel groter dan welke stad in Nederland ook!

Daarmee gaat dus ook gemoeid dat ik de eerste paar afspraken consequent te laat kwam (en een ieder die me goed kent weet dat ik dat níet doe) omdat ik me weer eens vergist had in het ‘om de hoek’-gedeelte en het regelmatig meer dan een half uur lopen bleek te zijn waar ik uit ging van een klein kwartiertje.

Cash

In tegenstelling tot wat je zou verwachten van een vrij vooroplopende stad als Berlijn, is hier het betalen met pinpas nog steeds niet ingeburgerd. Veel winkels, restaurantjes of cafe’s hebben de optie niet en dus renden we op het begin regelmatig snel naar buiten om een pinautomaat te zoeken als we op het punt stonden weg te gaan. Je went er vrij snel aan maar handig is het allerminst.

Het komt wel hoor, zo langzamerhand zijn alle beginnersfoutjes wel gemaakt en sjezen we hier door het leven alsof we hier al jaren wonen. Want dat is nog wel het fijnste dat ik geleerd heb: Berlijn is echt één warm bad.

Share: