Hey, how ya doin?

Zenuwachtig, een beetje beschaamd en erg enthousiast. Het is een rare mix emoties maar ik voel ze op dit moment van schrijven allemaal. Maar zoals Daniel Bedingfield in 2002 al zong, I gotta get through this, I gotta make it, gonna make, gonna make it through.

Tien minuten later ben ik eindelijk met moeite uit het doolhof van Wikipedia-pagina’s en YouTube-filmpjes van Daniel Bedingfield geklommen. Laten we verder gaan…

De schaamte en zenuwen hebben me er eerder al succesvol van weerhouden om weer te bloggen, en dat terwijl ik merkte dat het me eigenlijk wel weer riep. Ik wilde mijn laptop eindelijk weer oppakken en schrijven over films, boeken, recepten, mijn struggles met body positivity en de toekomst. Maar tegelijkertijd had ik het gevoel dat ik me ergens op moest focussen en ik kon geen keuze maken. Ik leek elk mogelijk excuus om niet te starten met beide handen aan te grijpen en dus kwam ik uiteindelijk geen stap verder.

Ik ben dat afkeuren van mijn eigen ideeën echter volledig zat en ga er weer voor. Gevolg is wel dat er misschien geen logische combinatie van posts komt. Ik wil namelijk niet alleen recepten plaatsen of alleen over films of boeken schrijven. Juist de combinatie van alles is wat ik leuk vind, en dus is dat ook waar ik vanaf nu over ga schrijven.

En nu die knoop eenmaal is doorgehakt, ga ik dan ook weer helemaal los. Of nouja, stiekem ging ik al helemaal los en staan er meerdere lekkere gerechten (zoet én salades!), cultuurtips en persoonlijke posts ingepland voor de komende weken. Dus alvast veel plezier en welkom terug lieve lieve mensen.

Share: