Dan woon je in Berlijn, heb je een toffe baan, leuke vrienden én de allerallerallerbeste als vriendje, huisgenoot en biergarten-partner. En dan? Dan valt er stiekem nog best wat te wensen..

Zo zou ik heel graag een auto willen. Of nee, een busje. Waarmee we in de weekenden weg kunnen rijden. Niks ten nadele van Berlijn maar ik hou van de wind die met de zee gepaard gaat. Ik wil naar de kust en wegwaaien, tegen de harde wind in schreeuwen en een warm en rozig gezicht krijgen van de snijdende zeelucht.

En als we dan toch een auto hebben, dan komt eindelijk die hond. Die hond waar ik al drie jaar van droom maar die zou moeten passen bij het huis, ons leven en ons. Die er nu toch wel écht bij past (hij mag zelfs mee naar kantoor) maar voor wie het zelfs nóg leuker is als hij mee kan naar het bos in het weekend.

Is mijn lijstje met #futuretattoos steeds langer. Gebrek aan geld weerhoudt me ervan om eindelijk met mijn droom-artist in gesprek te gaan. Ik weet wat ik wil, ik weet dat zij het kan en ik weet dat het te gek wordt. Nu nog even sparen.

Of koop ik dan toch eindelijk wat droomlenzen voor mijn camera? Sinds ik steeds vaker en vaker met Marjolein op pad ga, krijg ik steeds meer kriebels van fotografie. Het is zo fijn om rond te lopen met mensen die je andere hoeken en details laten zien, die je leren op andere manieren naar dingen te kijken. En nu mis ik dus lenzen voor mijn camera. Sja, it’s a hard knock life.

En doe me dan ook nog maar vliegtickets naar IJsland, Denemarken, Lissabon (ja graag nog een keer!) en wat extra vrije dagen in Berlijn, gewoon om even op adem te komen en te genieten van het feit dat we nog steeds hier wonen.

Heb jij nog veel ‘en dan’-en?

Share: