kermit-freak-out

Vanochtend stond ik onder de douche, lichte haast want ik kon mijn bed weer niet uitkomen, snel inzepen en afspoelen en ineens de reminder ‘shit het is al woensdag vandaag.. Dus we hebben nog maar drie nachtjes!’

Berlijn komt dichterbij en ik heb er zin in, kijk er heel erg naar uit, heb een gezonde bak zenuwen in mijn buik maar trek tegelijkertijd de chaos in huis heel slecht, vind de komende dagen nú al te snel gaan en ben heel benieuwd of dat afscheid nemen wel zo easypeasy zal zijn als ik in eerste instantie dacht.

Maar eigenlijk, alles bij elkaar opgeteld, gaat het allemaal nog volgens plan.
Drie weken geleden zaten Joppe en ik nog in de auto van Berlijn naar huis. Het werd nachtwerk, diep, diep nachtwerk dankzij een file en wat omleidingen maar het maakte niks uit.. We hadden namelijk net daarvoor het contract getekend! Onze nieuwe huisbaas bleek alleen op zondagavond te kunnen en dus besloten we, ‘want ja we moeten toch’, zaterdagochtend die kant op te gaan met de auto. Via Trivago hadden we last-minute een super fijn hotel kunnen boeken (perfect gelegen middenin Friedrichshain) en nadat we daar aankwamen sjeesden we door naar ons nieuwe huis.

Beeld? U vraagt, wij draaien:
(Foto’s allemaal door Emma, ik was te veel in een ‘jaaaa hier gaan we wonen’-modus om m’n camera te pakken ;) )

berlin-the-update-02

Woon-/slaapkamer

berlin-the-update-06

Woon-/slaapkamer vanuit de keuken

berlin-the-update-05

De desbetreffende keuken

berlin-the-update-04

Keuken naar woon-/slaapkamer

berlin-the-update-03

Binnenplaats

berlin-the-update-01

Balkon! Hier ben ik (samen met het bad in de badkamer) nog wel het meest blij mee. Zo fijn! Jaren zonder buiten gedaan en kan nu al niet wachten hier op warme zomeravonden nog even een biertje of wijntje te drinken voor het slapen.

Na de rondleiding aten we met z’n vieren wat bij de Thai om de hoek – echt te lekker én goedkoop, voel nou al een vast adresje aankomen ;) – en liepen we via de Simon-Dach-strasse naar de RAW Gelände. Dat is een te gaaf oud-industrieterrein vlakbij het spoor waar meerdere kroegjes, eettentjes, concertlocaties en uitgaansgelegenheden zijn gevestigd. Echt een hele toffe plek, verwacht dat we daar ook wel veel te vinden zullen zijn in de toekomst!

Groot pluspunt: heel, heel veel photobooths waar ik natuurlijk met Emma even in moest.

Zondag doken Joppe en ik na het  ontbijt de stad in: Friedrichshain (onze toekomstige wijk) ontdekken, waar we eigenlijk een bezoek aan het (nu gesloten) Spreepark bedacht hadden werd het een koffiedate met Anne, eten bij dé punkpizza (aanrader!) en ’s avonds een tripje naar de huisbaas.

Nu blijkt dat dus allemaal al weer drie weken geleden te zijn en hebben we nog maar drie nachtjes te gaan voordat we de verhuisbus volladen en mijn lieve vader met ons naar Berlijn rijdt.

De komende dagen zal ik nog minstens tien keer de kluts kwijt raken, stressen omdat ik denk dat het allemaal niet lukt, constant in gepaste dronkenschap doorbrengen aangezien er nog minstens zeven afscheidsborrels gepland staan en stiekem al een go-to-list maken voor als we straks officieel Berliner zijn. Volgens mij komt dit allemaal wel goed.

Deze post is in samenwerking met geschreven
Share: